Lorem ipsum
logo Filharmonia łódzka im. Artura Rubensteina
Instytucja Kultury Samorządu Województwa Łódzkiego współprowadzona przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego
logo Filharmonia łódzka im. Artura Rubensteina
Instytucja Kultury Samorządu Województwa Łódzkiego współprowadzona przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego
Logo do druku
Instytucja Kultury Samorządu Województwa Łódzkiego współprowadzona przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego

RECITAL ORGANOWY

Koncerty kameralne
23 października 2022, niedziela, 17:00
Ceny biletów od 24 PLN do 36 PLN

Wykonawca:

Henry Fairs – organy

Program:

Heinrich Scheidemann – Praeambulum G-dur WV 7 [6’]

Johann Sebastian Bach – Partita „Ach, was soll ich Sünder machen” BWV 770 [15’]

Johann Gottfried Müthel – Fantasia F-dur [5’]

 

***

Robert Schumann – „Mit sanften Stimmen” z Sześciu fug na temat B-A-C-H op. 60 [5’]

Edward Elgar – Sonata G-dur op. 28 [30’]

Allegro maestoso

Allegretto

Andanto espressivo

Presto (comodo)

Prowadzenie koncertu: Izabella Starzec

Trzy utwory trzech kompozytorów należących do trzech różnych pokoleń wypełnią pierwszą cześć recitalu Henry’ego Fairsa, profesora Universität der Künste w Berlinie. Jej sercem będzie partita „Ach, was soll ich Sünder machen” BWV 770, seria dziewięciu wariacji na temat melodii chorałowej „Ach, cóż ja, grzesznik, winienem czynić”, pisana przez młodego Bacha w Arnstadt. Wstępem do niej angielski organista uczynił Preludium Heinricha Scheidemanna, jednego z pierwszych i najważniejszych przedstawicieli barokowej północnoniemieckiej szkoły organowej. XVIII-wieczną część koncertu domknie Fantazja Johanna Gottfrieda Müthela, ucznia Bacha i jego syna Carla Philippa Emanuela, który styl barokowy łączył z językiem muzycznym nowej epoki.

Twórczością Johanna Sebastiana inspirował się wielokrotnie Robert Schumann, którego do Bacha przyciągnęła potrzeba pogłębienia własnego stylu i romantyczne zafascynowanie przeszłością, a przede wszystkim – bezgraniczne uwielbienie dla Bacha, któremu najlepiej dał wyraz w Sześciu fugach op. 60. Jednocześnie jego twórczość organowa zmierza już w kierunku stylu symfonicznego, którego ucieleśnieniem jest Sonata op. 28 Edwarda Elgara. Jej wersja orkiestrowa bywa nawet nazywana symfonią „zerową” wielkiego odnowiciela muzyki angielskiej końca XIX wieku. O znaczeniu tego utworu dla Anglików najlepiej świadczy fakt wykonania pierwszej części Sonaty na pogrzebie królowej Elżbiety II.

Henry Fairs, fot. z archiwum artysty