ROZPRZA

kościół pw. Nawiedzenia NMP, ul. Rynek Piastowski 23

Natalia Formenko – organy, Natalia Chmilewska – dyrygent, zespół wokalny Partes (Ukraina)

W programie koncertu utwory Dmytra Tuptały, Mykoły Dyleckiego i innych twórców ukraińskiego baroku

Koncert w Rozprzy pozwoli zbliżyć się do fenomenu mało znanej ukraińskiej muzyki barokowej. Jej specyficzną cechą był śpiew polifoniczny zwany „partes” (od łac. partes – partie: głosy chóralne). Utwory z XVII i XVIII wieku wykona zespół Partes, który powstał w 2019 r. w ramach projektu „Musica Sacra Ukraina: Partes Dimension”. Dyrektorką artystyczną projektu i jednocześnie dyrygentką chóru jest Natalia Chmilewska – śpiewaczka, dyrygentka i muzykolożka. Nad poszczególnymi utworami muzycy pracują w formule laboratorium: ukoronowaniem jak najbardziej wszechstronnego poznania i analizy dzieła jest jego wykonanie koncertowe lub w studiu nagraniowym. Na „Kolorach Polski” zabrzmią utwory a cappella i z towarzyszeniem organów, autorstwa m.in. jednego z najbardziej znanych ukraińskich kompozytorów tamtego czasu: Mykoły Dyleckiego, który studiował w Wilnie oraz Warszawie i odwoływał się do twórczości kompozytorów polskich.

Historia Rozprzy sięga daleko w przeszłość: pierwsze ślady osadnicze w tym miejscu pochodzą z mezolitu – środkowej epoki kamienia. W XI stuleciu Rozprza była już grodem, a słynna Bulla Gnieźnieńska wspomina o niej jako o kasztelanii. Stąd też pochodzi nazwa miejscowości: słowo „rozprza” w języku staropolskim oznaczało „spór sądowy” (kasztelanie pełniły funkcje sądownicze). Rozkwit miasta przypadł na czasy Jagiellonów. Wkrótce jednak straciło znaczenie na rzecz pobliskiego Piotrkowa, a jego upadek przypieczętowały wojny szwedzkie. Dziś Rozprza jest siedzibą gminy i chlubi się tym, że 1 stycznia 2023 roku, po ponad 150 latach, odzyskała prawa miejskie.

W kościele pw. Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny znajduje się słynący łaskami obraz, czczony pod tytułem Rozprzańskiej Matki Życia. Pierwsza świątynia powstała tutaj na początku XV w., obecny budynek – trzeci na tym miejscu – został konsekrowany w 1959 r.

WSTĘP WOLNY

Partes, fot. K. Gomona