Poezja konkretna, paradoksalnie, w mniejszym stopniu przynależy do literatury niż do muzyki czy sztuk wizualnych. W tej sztuce znaczenie słów jest mniej istotne niż ich walor brzmieniowy i estetyczny, a nawet graficzny. Wykorzystuje się brzmienie wyrazów oraz ich ukształtowanie – na papierze czy innym nośniku. Co prawda poezja konkretna istniała od zawsze – jako starożytne pieśni obrazkowe, przybierające kształt ściśle związany z treścią, średniowieczne teksty związane z magią pisma i mistyką słowa, XVI- i XVII-wieczne wiersze w kształcie słońca, labiryntu czy krzyża – lecz dopiero w XX wieku doczekała się swego uzasadnienia teoretycznego.
Poezja konkretna znalazła się w orbicie zainteresowań Marcina Dymitera i Ludomira Franczaka. Tekst interesuje ich głównie jako tworzywo, pre-tekst do dalszych eksperymentów. Teksty literackie – niemieckie, czeskie, polskie – artyści przekształcają za pomocą obróbki i samplowania, wykorzystując współczesne środki audiowizualne. W ten sposób podkreślają dynamiczny charakter poezji konkretnej,  a nawet – jej związki z tkanką miejską (rytmy ulicy).

Ich działania będą mogli Państwo zaobserwować podczas koncertu muzyki współczesnej z cyklu „contem.ucha” we wtorek, 9 marca, o godzinie 19.00.